Rust en ontspanning vinden in de Decembermaand

Terwijl ik dit schrijf zijn mijn dochters onverwachts een dagje thuis van school. Daar gaat mijn rustige schrijfochtend. Precies op de dag dat ik een blog moet schrijven over rust en ontspanning vinden in de drukte van de feestdagen, moet ik het moederschap ad hoc zien te combineren met werk. Maar het verbaast me niets. Toen ik een blog moest schrijven over zelfzorg, had ik die dag totaal geen zin om goed voor mezelf te zorgen. Maar doordat die blog op de agenda stond, ging ik het wél doen en dat bracht me heel veel inzichten. En op de dag dat mijn blog over de overgang naar de herfst op de planning stond, was het 28 graden en stralend zonnig. Dus natuurlijk schrijf ik deze blog over verstillen en vertragen
tijdens advent niet in alle rust en stilte, maar terwijl mijn lieve dochters om me heen dartelen. Ik denk terug aan vanochtend, toen we met z’n drietjes in bed lagen en duidelijk werd dat ze niet naar school gingen. De juf van de oudste is ziek en de jongste is zelf niet lekker. We lagen lekker knus en warm tegen elkaar aan. Alle ledematen verstrengeld onder en tussen laagjes wol. Eventjes zag ik mijn dag in duigen
vallen. Maar toen ik mezelf terugriep naar het moment, in het hier en nu, voelde ik iets heel anders. Ik rook de pluizige haartjes van mijn kleuter, voelde de armen van mijn oudste dochter om me heen geslagen en hoorde hun lieve stemmetjes zachtjes tegen me kletsen. In plaats van dat ik om half 7 uit bed moest springen, om het goed geoliede ochtend ritueel tot uitvoering te brengen, konden we blijven liggen. In plaats van vegan bento boxen vullen, ontbijt klaarzetten, vitamine druppels uitdelen, haartjes vlechten, tandjes poetsen, “doe je schoenen aan” (x6) en door de kou sjezen met de bakfiets, werd het warm binnen blijven, tegen elkaar fluisteren in het donker en knuffelen tot onze maagjes begonnen te knorren. Als dat geen vertragen is...


Ieder jaar komt het weer terug, als een natuurlijk tegenwicht voor de drukte van de herfst: het diepe verlangen om te vertragen en verstillen tijdens advent, de overgangstijd naar de winter. Ik herken dat verlangen naar rust en regeneratie terug in de natuur om me heen. Zoals een bloembol onder de grond zich voorbereid op de lente. Als een boom die haar bladeren even laat vallen, zodat de energie die er is, op de juiste manier kan worden ingezet. Als een dier dat een winterslaap of winterrust houdt. Maar ik vind het ook moeilijk, de stilte. Na een paar drukke maanden is het echt tijd voor een ander tempo. Ik probeer dat vorm te geven deze maand, door heel bewust advent te vieren en beleven met mijn dochters. Maar ook door middel van cold showers en door iedere woensdagochtend te cold dippen en zo invloed te krijgen op de stressreacties van mijn lichaam en geest. Door die extreem koude ervaringen lukt het me steeds beter om in het dagelijks leven om te gaan met stress en gemakkelijker in de ontspanning te komen. Maar ook door werk goed te plannen, zodat ik straks, met de feestdagen twee weken vakantie kan nemen en echt even helemaal tot stilstand kan komen. Vanuit die stilstand en rust kan er weer ruimte ontstaan voor iets nieuws. Zoals dat in de natuur ook gebeurt: na een periode van winterslaap is er weer volop plek voor het borrelen, groeien, bloeien en knallen van de lente. Het lag daarom niet helemaal in mijn planning: de kindjes thuis vandaag. Ik had bedacht dat ik ging knallen, deadlines zou halen, nog even goed ervoor gaan, zodat ik straks vakantie kan nemen en die stilte en rust waar ik zo naar verlang werkelijkheid kan maken. Maar waar je naar verlangt komt niet altijd in de vorm van wat je had bedacht, soms komt het in de vorm die je nodig hebt. Doordat de meisjes niet naar school gingen werden we nu alvast gedwongen om te vertragen, te verstillen en binnen te blijven. Terwijl ik typ, zitten de meisjes lekker te tekenen aan de knutseltafel terwijl ze een luisterboekje van Astrid Lindgren luisteren. Het huis is een rommeltje, we
zitten allemaal nog in pyjama’s en onesies en het is nog maar de vraag of ik al mijn “to do’s” kan afvinken vandaag. Maar ik voel geen stress. Alles voelt alsof het is zoals het moet zijn.


Mijn tips om te ontspannen tijdens advent

Na een drukke dag, schrijf ik aan het einde van de middag in een boekje op wat ik allemaal heb gedaan die dag. Mijn “done-list”, als tegenwicht tegen mijn lange “to do-lists”. Ook schrijf ik op waar ik nog mee zit. Mijn piekermateriaal. Omdat ik het allemaal opschrijf voor ik ga slapen, hoef ik er ’s nachts niet meer over te piekeren. Daarnaast schrijf ik drie dingen op waar ik dankbaar voor ben. Dankbaarheid is voor mij het hele jaar door belangrijk, maar tijdens advent probeer ik nog bewuster te zijn van waar ik dankbaar voor ben.

Sinds een tijdje maak ik gebruik van een spijkermat om te ontspannen. Het zijn geen echte spijkers natuurlijk, maar scherpe lotusvormige drukpunten op een matje en kussentje. De drukpunten in het matje zorgen door middel van acupressuur voor diepe ontspanning. Je kunt dit overdag en ’s avonds doen en het werkt vrijwel direct. Je kunt je matje zelfs meenemen als je op pad bent met de feestdagen en even een minuut of 10 voor jezelf pakken tussen de festiviteiten door.

Schermpjes zorgen voor veel onrust. Door telefoon en televisie komen er non stop prikkels op je af, waardoor je hersenen steeds het signaal “je moet hier iets mee!”. Weg met die schermen en lekker een boek lezen: dat is voor mij een van de meest effectieve manieren om te ontspannen.

Voordat ik ga slapen neem ik 20 druppels Valeriaan met citroenmelisse. Deze combinatie tast mijn concentratievermogen niet aan, maar zorg er wel voor dat ik beter om kan gaan met stress en spanning en beter slaap. Valeriaan is een natuurlijke rustgever die al eeuwenlang wordt gebruikt en een hele laagdrempelige manier om jezelf wat ondersteuning te geven in drukke of stressvolle tijden of als je moeite hebt met slapen.

Mindfullness in het dagelijks leven helpt me ook om te vertragen. Dus niet gejaagd de afwas doen of de broodtrommels vullen, maar rustig met klassieke muziek aan en bewuste handelingen. Mijn ademhaling is de basis waar ik steeds naar terug keer. Andere mindfullness activiteiten in het dagelijks leven zijn bijvoorbeeld: lopend de boodschappen doen in plaats van met de fiets, met een ontspannende podcast de was ophangen of opvouwen, in plaats van gauw-gauw-tussen-de-bedrijven-door.

Nee zeggen. Het is niet altijd gemakkelijk. Ik heb nog een flinke leercurve te gaan als het gaat om “nee” zeggen. Maar het levert me zoveel op als ik het wel doe. Als je moeite hebt met nee zeggen (bijvoorbeeld tegen sociale situaties tijdens de feestdagen waar je eigenlijk geen zin in hebt), probeer dan: “Ik denk er even over na en kom morgen bij je terug”, “dankjewel voor de uitnodiging! Ik zal je laten weten of we kunnen”, “Ik overleg het en kom bij je terug”. Zo geef je jezelf even de tijd om te voelen wat je echt wilt. Veel mensen zitten in December “vast” in overtuigingen van “met wie ze wat moeten doen”. Maar je mag zelf bepalen welke tradities voor jou belangrijk zijn en hoe je die wilt vormgeven. Ik hoop dat dit het cadeau is dat je aan jezelf geeft dit jaar!

Geschreven in samenwerking met Kari - De Groene Mama